(ภาพยนตร์สารคดีชุดของ Netflix)
(ศาลสหรัฐอเมริกา)
(พอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน)
(โรเบิร์ต วีเวอร์)
ในสำนักงานอัยการสหรัฐ สิ่งเดียวที่คุณต้องทำ
สิ่งเดียวที่คุณต้องกังวลคือการเก่งเรื่องที่ทำ
(ผู้ช่วยอัยการสหรัฐ)
คุณได้รับโอกาส
(เขตออริกอน)
เป็นทนายความที่เก่งที่สุดเท่าที่คุณทำได้
ฉะนั้นถ้าคุณเก่ง ที่นั่น
และผมกำลังชี้ไปที่ศาลด้านหลังผม
ที่นั่นเหมาะจะเติบโตในฐานะทนายความ
ผมพูดได้แค่นั้น
ขอบเขตของคดีราจนีชนั้นยิ่งใหญ่
การย้ายอาศรมจากปูเน ซึ่งเป็นเมืองเล็กๆ
โดยเก็บข้าวเก็บของทุกอย่างมาสหรัฐ
และในขณะเดียวกันก็ทำความผิดทางอาญาร้ายแรง หลายพันกระทง
ฉะนั้นเป้าหมายของเราคือการหาว่าใครอยู่ เบื้องหลังการกระทำนี้
เห็นได้ชัดเจนว่าเป้าหมายคือชีลา
- พระอาจารย์ได้... - ขอผมพูดให้จบก่อนครับ
นี่ไม่ใช่การกระทำเพราะความโลภ
นี่เป็นความชั่วร้าย
ฉันจำได้เมื่อเรามาออริกอน
ผู้คนเห็นขนาดของฟาร์มปศุสัตว์
สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นประวัติศาสตร์
(วาสโคเคาน์ตี รัฐออริกอน)
มันคือสวรรค์บนดิน
มันคือสวรรค์
มีคนปลุกฉันแต่เช้าและบอกให้เตรียมพร้อม
เธอต้องไปซื้อเสื้อผ้า
(เจน สตอร์ก)
ที่จะใส่ได้ในอเมริกา
เช่นยีนส์ และให้ซื้อสีส้ม
("มา ชานติ บี")
แต่ซื้อกางเกงและเสื้อ
ฉันจะบินไปออริกอน
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำ คือฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าออริกอนอยู่ไหน
ฉันหมายถึง ทุกอย่างมันเบลอไปหมดสำหรับฉัน
มันคืออย่างนี้
(สวามิ เปรม นิเรน ทนายของภควัน)
เราอยู่ในศูนย์กลางทางภูมิศาสตร์ ของพื้นที่ว่างเปล่า
มันไม่มีอะไรเลย
ไม่มีคนอื่นอยู่ที่นั่น เมืองที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างไป 19 ไมล์
หมู่บ้านแอนเทอโลป
ฉันเห็นคนเดินไปมาไม่ถึงห้าคนด้วยซ้ำ
เมื่อเราจากแอนเทอโลป เมืองที่เล็กและเงียบนี้ไป
และเริ่มไปที่ฟาร์มปศุสัตว์
ฉันรู้สึกพูดอะไรไม่ออกเล็กน้อย เพราะหันไปทางไหนก็เป็นป่า
พื้นขรุขระมาก
แต่กว้างใหญ่
เป็นชนบทที่เต็มไปด้วยป่าจริงๆ
(ตอนที่สอง)
มีชายคนหนึ่งขับรถบัสมารับผม และขับไปที่ฟาร์มปศุสัตว์
ถนนคดเคี้ยวจริงๆ เป็นถนนสองเลนแคบ
และเมื่อขับลงมา ผมเห็นหุบเขา
มันสวยงาม
ฉันยืนบนบิกมัดดีและเห็นหลายพันเนินเขา
ขนาดใหญ่เท่าแมนแฮตตัน
พื้นที่ 63,000 เอเคอร์
เขาบอกฉันให้มองไปสุดลูกหูลูกตา
ทุกอย่างที่คุณเห็นเป็นของคุณ
เห็นได้ชัดเจนว่าเรามาถึง ดินแดนแห่งพันธสัญญาแล้ว
ใน ต.อ.เฉียงเหนือของออริกอน สาวกของพระอาจารย์ชาวอินเดีย
ตอนนี้ขาดเพียงเสียงเดียวก่อนสามารถก่อตั้ง และควบคุมเมืองใหม่สุดของออริกอน
(เมืองราจนีชปุราม ก่อตั้ง 1981)
เราตัดสินใจก่อตั้งรัฐบาลของตัวเอง
พลเมืองสหรัฐ 150 คน สามารถสร้างเมืองของตัวเองได้
บทบัญญัตินี้เป็นสิทธิขั้นพื้นฐาน
(ลงคะแนนเสียงที่นี่)
ผู้ลงคะแนนเสียง 150 คนที่ฟาร์มปศุสัตว์
ไปเลือกตั้งและลงคะแนนเสียงเป็นเอกฉันท์ ในการก่อตั้งเมืองราจนีชปุราม
ในรัฐออริกอน กลุ่มคนใดก็ตามที่อาศัยในชุมชน
มีสิทธิ์ก่อตั้งเมืองซึ่งเรียกว่าการปกครองตัวเอง
คุณมีสิทธิ์สร้างเมืองของคุณเอง
และข้อความนี้อยู่ในในรัฐธรรมนูญสหรัฐ เสรีภาพในการชุมนุม
เสรีภาพในการสมาคม
การประชุมสภาเมืองครั้งแรกของเมือง ราจนีชปุรามจะเริ่มขึ้นแล้ว
- เยี่ยมไปเลย - ดี
(ศาลากลางเมืองราจนีชปุราม)
เทศบาลจะเป็นที่ต้องการ
ชุมชนสามารถออกใบอนุญาต การสร้างอาคารของชุมชนเอง
มีหน่วยบังคับใช้กฎหมายของตัวเอง
ไม่ต้องขึ้นกับใคร
ผมอยู่ในฟาร์มปศุสัตว์ที่ใหญ่สุด ใน ต.ต.เฉียงเหนือ
พื้นที่ 100 ตารางไมล์ในออริกอน
เคยรู้จักในนามฟาร์มบิกมัดดี
ปัจจุบันนี้คือราจนีชปุราม
เพราะพระอาจารย์อินเดียและสาวกของเขา ซื้อฟาร์มนี้
โดยหวังเปลี่ยนมันเป็นโอเอซิส สำหรับพระอาจารย์ของชุมชนที่ชื่อภควัน
เมืองที่สวยงาม เมืองที่ไม่เคยมีมาก่อนในจักรวาล
ที่คนอยู่อาศัยกันอย่างกลมกลืน ด้วยความรัก
เมืองที่สวยงาม ตัวอย่างสำหรับจักรวาล
ผมคิดว่าไม่เคยมีเมืองที่ถูกวางแผน และก่อสร้างเช่นนี้
เมืองที่จะตั้งอยู่บนความรัก ความเมตตา และการแบ่งปัน
แทนที่จะเป็นการครอบครอง ความโลภ และความโกรธ
และเรา ผู้คนที่อาศัยที่นั่น
รู้จริงๆ ว่าพวกเขากำลังสร้างมันอยู่
ฉันไปที่นั่นเพราะฉันคิดว่ามันน่าตื่นเต้นที่ได้สร้าง
ชุมชนจากความว่างเปล่า
(มา เปรม ซันไชน์)
เราจะเป็นรากฐานของประวัติศาสตร์ชุมชน
(มา เปรม ซันไชน์)
ที่เคยมีในประเทศนี้
เรากำลังพยายามสร้างอาราม
("ซันนี")
ให้ภควันในขณะที่เขายังมีชีวิตอยู่
ฉันทำงานในส่วนสื่อมวลชนสัมพันธ์
เราเปิดประตูต้อนรับนักข่าว
เพราะเราภูมิใจสิ่งที่เราทำและสิ่งที่เราเป็น
และสิ่งที่เราสร้าง
มันน่าจะเป็นความพยายามแรกของมนุษยชาติ
ในการใช้เทคโนโลยีขั้นสูง
ที่ให้เราอยู่ร่วมกับธรรมชาติอย่างกลมกลืน
เรามีงานต้องทำ
คนขี้เกียจเราไม่ต้องการ
คนทำสมาธิ เอาไว้ก่อน
ตอนนี้เป็นเวลาทำงาน
เรารู้จักสันยาสีมาหลายปี
(จายานันดา)
เราจึงรู้ว่าใครถนัดอะไร
เราให้ผู้เชี่ยวชาญมาสร้าง สอนและพัฒนา ศักยภาพของเราเอง
(ประธาน ราจนีช อินเตอร์เนชันแนล)
สันยาสีเหล่านี้ สถาปนิก นักวิทยาศาสตร์ และนักวางแผนที่มีทักษะ
ได้ปฏิเสธความสะดวกสบายของอเมริการ่วมสมัย
เพื่อใช้ชีวิตอย่างพอเพียง
เรานำคนที่มีความคิดสร้างสรรค์มากที่สุด จากทั้งชุมชนมาระดมสมอง
และสร้างสิ่งที่สร้างสรรค์จริงๆ
เราอยู่ในช่วงทดลองสร้างบางสิ่งจากศูนย์ จากศูนย์
เราพยายามหนักมาก โดยเฉพาะช่วงสองสามเดือนแรก
คนที่อยู่ที่นั่นมีความกระตือรือร้นมากจริงๆ
พวกเขาพร้อมทำทุกอย่าง
เราทำงานทั้งกลางวันและกลางคืนเป็นสามกะ
สี่กะ อะไรก็ตามที่ต้องทำ
เราแค่ก่อสร้าง ก่อสร้างจนร่างกายเหนื่อยล้า
ผู้คนทำงานหนักแต่พวกเขาก็มีความสุข
ผู้คนทำงานหนักแต่พวกเขาก็หัวเราะและพูดเล่นกัน
ถึงแม้จะทำงานวันละ 16 ชั่วโมงแต่ก็ไม่มีใครบ่น
ไม่มีอะไรเลยค่ะ
มันเหมือนเรากำลังทำบางอย่างที่ยิ่งใหญ่
การก่อสร้างที่ราจนีชกำลังเดินหน้าเต็มที่
สาวกของภควันประมาณ 100 คนทำงานกัน
เรียกว่าการบูชาตั้งแต่ฟ้าสางจนค่ำ
ถ้าคุณจินตนาการการสร้างเมืองออก เราสร้างทุกอย่างที่ต้องสร้าง
เราสร้างโครงสร้างพื้นฐาน
เราสร้างโรงผลิตไฟฟ้าของเราเอง
ที่เพียงพอสำหรับคน 10,000 คน
วางท่อประปา
ท่อที่ไปถึงฟาร์มปศุสัตว์
เราพยายามสร้างถนนอย่างแข็งขัน
มีรถเกลี่ยดินที่ใหญ่ที่สุดที่เคยสร้างมา
ขับรถแทรกเตอร์ดี-9 และเกลี่ยดินหลายตัน
พวกเขาอยู่บนนั้นแบบนี้
เกลี่ยดินข้างบนหุบเขา
น่ากลัวมากจริงๆ
ผู้หญิงมีบทบาทสำคัญมากในการสร้างราจนีชปุราม
พวกเธอรู้สึกเท่าเทียมกับผู้ชาย และพวกเธอ อยากเป็นคนขับรถบรรทุกด้วย
พวกเธอชอบคลุกโคลนและดิน
สวัสดีค่ะแม่
นี่เป็นการวางผังเมืองที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน
การสร้างอะไรบางอย่าง ที่ขนาดและขอบเขตเท่านี้
(แผนที่ฟาร์มราจนีชที่แสดงพื้นที่ ที่เป็นส่วนหนึ่งของเมืองราจนีชปุราม)
(ลานพุทธธรรมสถานโคตัม)
งานกำลังไปได้สวย
(ห้ามเข้า กำลังก่อสร้างอย่างบ้าระห่ำ)
ฉันไม่อยากเชื่อเลยเพราะก่อนหน้านี้ ไม่มีอะไรเลย
ตอนนี้มีชุมชน
เราสร้างอาคารรูปตัวเอ
แล้วเราก็สร้างศูนย์การค้า
เรามีระบบการธนาคาร
ร้านพิซซ่า
ร้านขายเสื้อผ้า
แต่ยังจำกัดแถบสีอยู่
มีห้องทำสมาธิ
มันใหญ่ สามารถจุคนได้ 10,000 คน
เราสร้างสนามบินของเราเอง
เราสร้างเขื่อนขนาดใหญ่มาก
เราสร้างอนุสรณ์ที่นั่น
เรารู้สึกดีมากที่เป็นคนหนุ่มสาว และได้เห็นว่าคุณกำลังทำบางอย่าง
เชิงสร้างสรรค์และพัฒนา
เรารู้สึกภูมิใจมากที่ทำสิ่งนี้สำเร็จ
ถ้าคุณไม่เห็น คุณคงไม่เชื่อ
ฉันคิดว่านี่คือแชงกรีลาที่ทุกคนฝันถึง
ทุกคนอยากเป็นส่วนหนึ่งของแชงกรีลา แต่ไม่เคยทำได้
โปรดเข้าใจว่าก่อนเราซื้อฟาร์มนี้ ที่นี่เป็นผืนดินที่ใช้การไม่ได้
ฉะนั้นนอกจากอาคารทั้งหมดแล้ว เรายังสร้างฟาร์ม
ซึ่งล้ำหน้าในด้านการใส่ใจสิ่งแวดล้อม การฟื้นสภาพที่ดิน
การใช้น้ำน้อย การทำการเกษตรแบบชาญฉลาด
เราอยากคืนสภาพดินที่เคยถูกใช้ในทางที่ผิด
และถูกละเลย ให้ดีดังเดิม
และเรารู้สึกว่าด้วยการทำงานหนักและความรัก เราสามารถคืนสภาพผืนดินได้
และตั้งแต่เริ่มแรก
เราสามารถสร้างทรัพยากร เช่นพลังงานแสงอาทิตย์และทดน้ำ
เราสามารถเยียวยาผืนดิน เราให้อาหารผู้คนแบบองค์รวม
เราจะสร้างผืนดินทำการเกษตร
(แมรี แคเทอรีน สมาชิกราจนีช)
ในที่ที่ไม่เคยทำมาก่อน
เราจะมีชุมชนที่พึ่งพาตัวเองได้
เราผลิตอาหาร นม และชีสส่วนใหญ่
ในชุมชนเราเอง
เราสร้างฝายชะลอน้ำใหม่หมด
เราเปลี่ยนทะเลทรายกลับมาเป็นทุ่งสีเขียว
และเมื่อเรากู้คืนมาได้ สัตว์ป่าก็กลับมา
เพราะป่ากำลังถูกสร้างใหม่
เรานำธรรมชาติกลับมา
เราทำให้ดินผืนนี้มีชีวิตด้วยหยาดเหงื่อ และการทำงานหนักของเรา
พวกเขาควรให้รางวัลโนเบลเรา
ฉันรู้สึกภูมิใจในตัวฉันและคนทั้งชุมชน
ที่เราสามารถมอบสิ่งนี้ให้ภควันได้
(การมาถึงของภควัน สิงหาคม 1981)
ฉันรู้สึกเหมือนเจ้าสาวเพิ่งแต่งงานใหม่ๆ
ที่เตรียมตัวต้อนรับสามีเธอในคืนแรก
เราปูพรมหญ้าเทียม 4,000 ตารางฟุต
รอบบ้านเขา
และผู้คนที่ฟาร์มที่เตรียมต้อนรับเขา
อยากให้แน่ใจว่าไม่มีที่ติ
เรานำสัตว์มา เช่นนกยูง
มีดนตรีต้อนรับ
มันเหมือนหนังของเฟลลีนี
และภควันก็มานั่งบนเก้าอี้ของเขา
มองคนของเขาอย่างเงียบสงบ
และการได้เห็นภควันยิ้ม และเคราเขาปลิวไปตามสายลม
เป็นการสะท้อนให้เห็นความรัก จากสายตาของเขาให้ฉันอย่างแท้จริง
แอนเทอโลป รัฐออริกอน ประชากร 40 คน
ไม่นานมานี้ ปัญหาใหญ่สุดของเมือง
คือพื้นเน่าเปื่อยในสถานีดับเพลิง
กระทั่งคนแปลกหน้าเริ่มเข้ามา
(โรสแมรีและเคลลี แม็กเกรียร์)
มันแปลกเกินที่จะยอมรับได้
เรื่องไร้สาระพวกนี้มาจากไหนกัน
เรื่องนี้เลวร้ายกว่าพวกชุดแดงถูกสะกดจิต
ฉันไม่รู้คุณเรียกว่าอะไร ลางบอกเหตุมังคะ
มันดูผิดปกติยังไงไม่รู้
พวกเขาทุกคนมีบางอย่าง
(จอน บาวเวอร์แมน คนทำฟาร์มปศุสัตว์)
ที่เราเรียกว่า "ท่าทาง"
เกือบเหมือนอยู่ภายใต้อิทธิพล
เราทุกคนสังเกตเห็นแววตาของพวกเขา
ผมคิดว่ามันแปลก
(จอห์น ซิลเวอร์ทูท นายกเทศมนตรีแอนเทอโลป)
ผมคิดว่าพวกเขาแปลก
เขาเป็นนักสะกดจิตก่อนที่เขาจะมาสหรัฐ
สิ่งแรกที่คนสอนให้ผมทำคือกอดอก
ซึ่งเป็นการให้สัญญาณพวกเขาว่าหลอกเราไม่ได้
และมันได้ผลค่อนข้างดี
กอดอกเมื่อพวกเขาเริ่มทำเรื่องนั้น แล้วพวกเขาก็ถอยไปเอง
ทุกคนในแอนเทอโลปไม่ไว้ใจราจนีช
และเกลียดพวกสันยาสี ที่เข้าเมืองมาอย่างต่อเนื่อง
นี่เป็นเรื่องใหม่สำหรับผม
(บ็อบ ออสบอร์น ผู้อาศัย)
ผมไม่รู้อะไรเรื่องนี้ ผมเลยกังวลเกี่ยวกับสิ่งที่ผมไม่รู้
พวกเขาเป็นคนแปลกหน้า
และวิธีการใช้ชีวิตของพวกเขา ต่างจากที่เราคุ้นเคย
เราไม่พร้อมเปิดใจรับพวกเขา เพราะนี่เป็นเมืองเล็กและสงบ
เมืองสำหรับคนเกษียณและเมื่อพวกเขามา มันวุ่นวายเกิน
ผมคิดว่าทุกคนควรไปที่นั่น และดูว่าพวกเขาทำอะไรกันอยู่
เท่าที่ผมรู้ พวกเขาไม่ได้ทำสิ่งดีให้ประเทศนี้
- คุณไม่มีชีวิตเงียบสงบต่อไปแล้วใช่ไหมครับ - แน่นอนครับ ถูกทำลายพังยับเยิน
ไม่ว่าจะชอบหรือไม่ชอบก็ตาม พวกเขามากันแล้ว หลายร้อยคน
เกือบตั้งแต่แรก พวกเขาสร้างความกังวล ให้กับคนท้องถิ่น
มีการพูดคุยมากมายในขณะที่คนในแอนเทอโลป
เฝ้าดูเพื่อนบ้านใหม่ย้ายมา
จากนั้นความอยากรู้ก็กลายเป็นความกังวล เมื่อมีโฆษณาปรากฏในนิตยสารระดับประเทศ
"สำรวจเรื่องทางเพศของคุณแบบทุกซอกทุกมุม"
คำแนะนำที่ทำให้คนในเมืองอกสั่นขวัญแขวน
นี่เป็นการล่มสลายของอารยธรรมของเรา
ฉันไม่เห็นด้วยกับความรักแบบอิสระ และเรื่องอะไรพวกนี้
เราเชื่อในการแต่งงาน
(เวิร์น มอบลีย์ ผู้อาศัยในแอนเทอโลป)
การมีครอบครัว พวกเขาเชื่อเรื่องการมีครอบครัว
แต่ไม่แน่ใจว่าเชื่อเรื่องแต่งงานไหม
ช่วยพูดถึงการแต่งงานแบบเปิดหน่อยครับ
คุณอยากรู้อะไรเกี่ยวกับมันคะ
การแต่งงานของทุกคนที่นี่คือ
อะไรก็ตามที่คนที่เกี่ยวข้องกับการแต่งงานนั้น ต้องการให้เป็น
ไม่มีข้อห้าม ไม่มีแนวทาง
ไม่มีข้อเสนอแนะว่าใคร ควรมีความสัมพันธ์กันและกันอย่างไร
ทันทีที่ความจริงมาถึง
ผู้คนกอดกันในถนน
ผู้คนจูบกันในถนน
หัวเราะและเต้นรำโดยที่ไม่มีดนตรี
แล้วก็เรื่องลัทธิทางเพศและพระอาจารย์ทางเพศ
แล้วก็ความคิดที่ว่าอาจมีเมืองอยู่แถวนั้น
ทำให้พวกเขากลัวจริงๆ
คนเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นชาวคริสต์หัวโบราณ
คนประเภทนี้ เมื่อพวกเขากลัว พวกเขาจะปิดใจ
(มาร์กาเร็ต ฮิลล์ นายกเทศมนตรีแอนเทอโลป)
มาร์กาเร็ต เชิญทางนี้
ตำแหน่งนายกเทศมนตรีในแอนเทอโลป ขึ้นอยู่กับว่าถึงคราวใคร
ทุกคนปล่อยผ่าน เพราะไม่มีอะไรเกิดขึ้นในแอนเทอโลป
บังเอิญมาร์กาเร็ต ฮิลล์อยู่ในตำแหน่งนี้
เมื่อเรื่องบ้านี้เกิดขึ้น
เมื่อพวกเขาเริ่มมาตอนแรก คนในชุมชนต้อนรับพวกเขาดีจริงๆ
พวกเขาแตกต่าง และใครก็ตามที่แตกต่าง มักมีคนอื่นมองเสมอ
เราสนใจพวกเขา
แต่เวลาผ่านไป เรื่องก็เลวร้ายลง เมื่อพวกเขาแสดงตัวตนออกมามากเกิน
มันไม่ใช่ประสบการณ์น่าอภิรมย์เลย
เธอแข็งแกร่งพอที่จะต่อต้านใครบางคน
และปรากฏว่ามันจำเป็น
เธอเป็นคนที่เหมาะสม แต่เธอเกือบคุมอารมณ์ไม่อยู่เหมือนกัน
เออใช่
กลุ่มคนโน้มน้าวจิตใจ
(มาร์กาเร็ต ฮิลล์ นายกเทศมนตรีแอนเทอโลป)
ควรได้รับอนุญาตให้เข้ามาในที่หนึ่ง และทำลายวัฒนธรรมที่มีอยู่แล้วหมดไปหรือไม่
ฉันคุยกับมาร์กาเร็ตและเธอพูด "ทำไมพวกคุณไม่ทำอะไรกัน"
และเคลลีกับฉันก็นั่งคิด
"คือเรายังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่มีอะไรมาก
เราแค่คอยดูอยู่"
มาร์กาเร็ตพูด "มาบ้านฉัน ฉันมีอะไรให้ดู"
ฉันอ่านเรื่องราวที่เธอมีเกี่ยวกับพวกเขา
บทความที่เธอมีเกี่ยวกับพวกเขา
และจดหมายจากคนหลากหลายที่พูดเกี่ยวกับ สิ่งที่เกิดขึ้นกับลูกของพวกเขา
เป็นประสบการณ์เปิดหูเปิดตามาก
จดหมายจากอินเดีย
เรียกพวกสาวกของภควัน ศรี ราจนีชว่า นักรบไร้ความปรานี
อีกฉบับจากนิวซีแลนด์มาจากแม่ที่สิ้นหวัง
กับการตามหาลูกสาว
ฮิลล์บอกว่า เธอรู้ว่ามันเป็นแค่ข่าวลือ
แต่เราควรมีความกังวลเกี่ยวกับคนกลุ่มนี้
เราได้ยินเรื่องความรุนแรง
ที่พวกเขาเรียกว่าการบำบัด ซึ่งเกิดขึ้นในหลายรูปแบบ
ทำให้มีคนกระดูกหัก ตาเขียว และอะไรเช่นนั้น
นี่เป็นข้อมูลจากสื่อและจดหมายที่ฉันได้รับ
หนึ่งในสิ่งที่เราพบว่าน่าโมโหที่สุด คือนิสัยเก็บงำของพวกเขา
ถึงแม้ว่าคุณจะจับได้ว่าเขาโกหก
พวกเขาก็จะทำเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
พวกเขาคิดว่าเราไม่ฉลาด
เราไม่มีการศึกษา และพวกเขาจะแสดงให้เราเห็นว่า
สังคมที่ดีเลิศเป็นอย่างไร เขาว่างั้น
พวกเขาทึกทักว่า กำลังย้ายมาอยู่กับพวกหลังเขา
ที่ไม่รู้อะไร คิดอะไรไม่เป็น
และคิดว่าฉลาดกว่าเราหลายขุม
ความฉลาดล้ำและการมีสามัญสำนึกนั้น ต่างกันมาก
พวกเขามีการศึกษาแต่ปัญญาไม่ถึง
ผู้คนปรับตัว
และเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นเร็วกว่าที่พวกเขาคาด
ผมทำงานในกระทรวงยุติธรรม
(วิลเลียม แกรี)
ทุกปัญหาที่รัฐเผชิญ
(รองอัยการสูงสุด)
มาผ่านโต๊ะทำงานของอัยการสูงสุด
งานที่เราทำเป็นงานของพระเจ้าจริงๆ
เป็นงานสำคัญ และเราเชื่อ
ว่าบริการของรัฐบาลประเภทนี้สูงส่ง
มีเหตุการณ์
เกิดขึ้นในโจนส์ทาวน์ไม่นานมานี้
และเราแสดงความกังวลอย่างเปิดเผยเกี่ยวกับ ว่าเหตุการณ์เหมือนกับที่เมืองโจนส์ทาวน์
จะเกิดขึ้นอีกหรือไม่ เพราะเมื่อคนยอมมอบเจตจำนงเสรี
ให้ผู้นำบางคนอย่างภควันโดยสิ้นเชิง
ก็จะทำให้มีโอกาส
ที่พวกเขาจะทำสิ่งที่ดูเหมือนอธิบายไม่ได้
เรากังวลเรื่องนั้น
เรากำลังขัดจังหวะการแพร่ภาพพิเศษ
เพื่อรายงานข่าวการฆ่าตัวตายหมู่ ของโบสถ์มวลชนในกายอานา
และการฆ่า ส.ส.ลีโอ ไรอัน
(ยินดีต้อนรับ โครงการเกษตรกรรม ของโบสถ์มวลชน)
ลัทธิทางศาสนาที่รู้จักกันในนามโบสถ์มวลชน
พาสมาชิกสภาแคลิฟอร์เนีย ลีโอ ไรอัน ไปโจนส์ทาวน์ในกายอานา
ในเดือนพฤศจิกายน 1978
ในขณะที่พวกเขากำลังถูกนำตัวไปที่สนามบิน
ชายคนหนึ่งที่พกมีดพยายามฆ่าสมาชิกสภาไรอัน
ครับ เขาพูดอะไรบางอย่าง เกี่ยวกับการปล้น บีบคอ และฆ่า
สิ่งที่เขาพูดคือเขาตั้งใจฆ่าผม
ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในชั่วขณะ ก่อนการซุ่มโจมตีจะเกิดขึ้น
หนึ่งในสาวกของลัทธิผู้นำจิม โจนส์ฆ่าไรอัน
ซึ่งนำไปสู่การฆ่าตัวตายหมู่ ที่คร่าชีวิตคนไป 917 ราย
คืนนี้เรามีเรื่องราวเกี่ยวกับลัทธิ และสาวกของลัทธินี้
ที่แบบน่าขนลุกและน่ากลัว
เริ่มด้วยการฆ่าตัวตายหมู่โจนส์ทาวน์
หนึ่งในคนเศร้าโศกที่งานศพของไรอัน คือลูกสาวของเขา แชนนอน
ปัจจุบันนี้ แชนนอนเรียกตัวเองว่าพริแทม
เป็นชื่อที่ได้รับจากผู้นำทางจิตวิญญาณในอินเดีย ที่เธอนับถืออยู่ตอนนี้
แต่เธอยืนยันว่านี่ไม่ใช่ลัทธิ
แชนนอนใช้เงินมรดกที่ได้จากประกันชีวิต พ่อของเธอเข้าร่วมราจนีช
คนมากมายสงสัยว่าพ่อคุณจะรู้สึกยังไง ที่คุณมาอยู่ที่นี่
ฉันรู้สึกว่าถ้าพ่อฉันมาเห็นที่นี่ เขาจะเห็นว่ามี...
พวกเขาตรงข้ามกันเลย เท่าที่ฉันเห็น
ใครก็ตามที่มาที่นี่ก็จะเห็น
คือถ้าเขาไปโจนส์ทาวน์ รอดชีวิตกลับมา และมาที่นี่
เขาจะเห็นว่ามันต่างเป็นหน้ากับหลังมือ และเขาจะสนับสนุน
ลูกสาวของไรอันอธิบายว่าที่นี่แตกต่าง
ถ้าพวกเขามองด้วยใจ พวกเขาจะเห็นว่า เราไม่ได้ไปคุกคามใคร
ลูกสาวของคนที่ถูกฆ่าที่โจนส์ทาวน์มาเข้าร่วม
ฉันคิด "แล้วมันเกี่ยวอะไรด้วย"
แต่มันเป็นแง่มุมหนึ่ง ที่เชื่อมโยงโจนส์ทาวน์เข้ากับเรา
แต่มันไม่เกี่ยวอะไรกับเรา คือเรื่องจิม โจนส์
จิม โจนส์ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับความเชื่อ ทางศาสนาตะวันออก
ไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับการทำสมาธิ
เขาเป็นชาวคริสต์
เขาเกี่ยวข้องกับคนพวกนั้นมากกว่ากับเรา
เป็นการเปรียบเทียบที่น่าขัน
วิธีการใช้ชีวิตของเรา ไม่ใช่วิธีการฆ่าตัวตาย
เราคิดบวกกับชีวิต ไม่ได้คิดลบกับชีวิต
แง่มุมทั้งหมดนี้เกี่ยวกับลัทธิ คือสิ่งที่ชาวคริสต์ใช้ได้
คือพูดว่าเพราะโจนส์ทาวน์
มันทำให้เกิดความกลัว
ฉันคิดว่ายิ่งเป็นเพราะเรื่องโจนส์
ทุกคนกลัวลัทธิต่างๆ เล็กน้อย
และฉันมีความรู้สึกว่าลัทธิควบคุมคุณ
มากกว่าที่คุณควบคุมตัวเอง
ถ้าพูดในแง่พระคัมภีร์ ราจนีชคือปรปักษ์พระคริสต์
ที่ศาสนาคริสต์ควรตระหนัก และเตรียมตัวตอบโต้ด้วยความจริง
ผมแค่อยากเป็นตัวอย่างและพยานเรื่องนี้
(บาทหลวงแอนเทอโลป)
สำหรับคนราจนีชเหล่านี้ และคนที่อาศัยอยู่ในความมืด
เมื่อคุณเข้าใกล้คนที่เป็นสมาชิกลัทธิหนึ่ง
ให้ยึดมั่นในความเชื่อในคริสต์ศาสนาของคุณ
และใช้ความรักในคริสต์จัดการพวกเขา
(ไนต์ไลน์ ลัทธิอันตรายหรือไม่)
สื่อมวลชนเน้นทำข่าวคำจำกัดความของลัทธิ
ทุกวัน พวกเขายืนเรียงแถวเวลา 14:00 น. เพื่อดูชายอายุ 52 ปี
ขับรถโรลส์รอยซ์ผ่านไป
ทำไมถึงทำอย่างนั้น พวกเขาเชื่อเรื่องอะไร
และส่วนใหญ่ตามที่คุณเห็นในข่าว
คนชอบอ่านเรื่องร้ายในหนังสือพิมพ์
มาร์เชีย เราเฝ้าดูคนที่ประกาศตัวเอง เป็นพระเจ้า
ที่มาจากอินเดีย การเติบโตลัทธิของเขา
ความตึงเครียดที่เพิ่มขึ้นในพื้นที่
(ราจนีช คำมั่นสัญญาหรือภัยคุกคาม)
คืนนี้ เราจะมาคุยกันว่าราจนีชอันตรายไหม
ไม่ใช่กับเพื่อนบ้านอย่างเดียว แต่กับเราทุกคน
วันนี้จิม โจนส์เสียชีวิตไปแล้ว แต่ผู้คน ยังนึกถึงเขาและลัทธิบ้าคลั่งของเขา
เกิดใหม่ ไม่ใช่ในป่าในอเมริกาใต้
แต่ในเนินเขากว้างและเงียบสงบในออริกอน
ถ้าราจนีชอยากมีโจนส์ทาวน์
โดยหลักเขาก็มีโจนส์ทาวน์อยู่ในออริกอน
และถ้าเขาสั่งให้สาวกเขาดื่มน้ำหวานผสมยาพิษ
คุณคิดว่าพวกเขาจะดื่มไหม
เราหวังว่าพวกเขาจะไม่ลองดู เขามีอำนาจครอบงำคนเหล่านี้สูง
คุณหมอครับ แล้วกลุ่มคนที่เราพูดถึงอยู่คืนนี้
คุณคิดยังไงกับราจนีชครับ
โดยพื้นฐาน เมื่อเรามีคนจิตใจไม่มั่นคง
และอำนาจสูงครอบงำคนจำนวนมาก
- เราก็มีสถานการณ์ที่อาจอันตรายถึงตาย - ครับ
ผู้เชี่ยวชาญต่อต้านลัทธิเหล่านี้น่าขำ เพราะพวกเขาให้คำจำกัดความ
ว่าลัทธิคืออะไร
มันเหมือนเน้นกฎและผู้นำคนเดียว
และเห็นกลุ่มตัวเองสำคัญกว่าคนหมู่มาก
ซึ่งฟังดูเหมือนเป็นกองทัพสหรัฐมากกว่าเรา
เขาเป็นกลุ่มปัจเจกชนบ้าๆ ที่บังเอิญ
มีระเบียบพอที่จะสร้างชุมชนนี้เพราะเราต้องการ
เราไม่อยากให้ใครมาบอกว่าต้องเชื่ออย่างไร สวดมนต์อย่างไรและใช้ชีวิตอย่างไร
เราอยากเป็นอิสระ
และคนที่ต่อต้านลัทธิ ใครสามารถ... ใครบอกว่าเรากำลังล้างสมองผู้คนกัน
ที่จริง เรากลัวอิสรภาพปัจเจกบุคคลจะตาย กลัวมากด้วย
ตอนนั้นเป็นเรื่องยากมาก ที่จะได้ข้อมูลเกี่ยวกับพวกราจนีช
แม้กระทั่งนักข่าวที่ผมคุยด้วยที่พยายามหาข้อมูล
คือพวกเขาค่อนข้างเก็บความลับ
(อาศรมในปูเน เผยแพร่ปี 1981)
หนังเรื่องนั้นที่ชื่ออาศรมในปูเน คือ
มันเป็นเรื่องช็อกสำหรับคนทั่วไป
เห็นได้ชัดว่าคนทั่วไปจะช็อก
ผมคิดว่าใครก็ตามที่ได้ดูหนังเรื่องนี้จะตกใจ
ว่าพวกนี้คือเพื่อนบ้านใหม่
การเผชิญหน้านี้ถ่ายทำโดย ผกก.หนุ่มชาวเยอรมัน โวล์ฟกัง โดโบรวาลนี
เขาเป็นผู้ฝักใฝ่ลัทธิ ของพระอาจารย์ภควัน ราจนีช
และด้วยเหตุนี้เท่านั้น
เขาถึงได้รับอนุญาตให้ถ่ายหนัง และบันทึกบางแง่มุมของลัทธิของภควัน
ที่บีบีซีและคนอื่นจะไม่มีทางได้รับอนุญาตให้เข้าถึง
โวล์ฟกังคนนี้เอากล้องซ่อนเข้าไปใน หนึ่งในกลุ่มบำบัด
ซึ่งเป็นการละเมิดปัจเจกบุคคลในกลุ่ม
ฉันไม่รู้ว่าเขาเอากล้องเข้าไปอย่างลับๆ หรือเขาทำอย่างเปิดเผย
ฉันไม่รู้
แต่มีการถ่ายหนังกลุ่มการเผชิญหน้าของ เทียร์ทาในปูเน
ช่วงแรกๆ พวกเขาอนุญาตทุกอย่าง
หนังเปิดตัวคืนนี้และคนเต็มโรง
ผู้มาดูหนังบางคนมาจากแอนเทอโลป
เพื่อดูการใช้ชีวิตของภควัน ศรี ราจนีช และสาวกของเขาเป็นครั้งแรก
คนในและรอบๆ แอนเทอโลป มีโอกาสชมหนังเรื่องนี้
หนังเรื่องนี้แสดงให้เห็นว่าเราคือใคร และเราทำอะไรกันที่นั่น
สิ่งที่คุณกำลังจะชมไม่น่าอภิรมย์
เราไม่ได้ต่อเติมเพื่อความตื่นเต้นเร้าใจ
ผมไปอินเดียเพื่อดูให้เห็นกับตาตัวเอง และนี่คือสิ่งที่ผมพบ
มา มา มา
ความกลัว ฉันหาไม่เจอ มันอยู่ไหน
และหนังเรื่องนั้นทำให้เรากังวลว่าคนเหล่านี้
จะเป็นอย่างไรต่อไป
มีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นมากมายที่นั่น
ฉันคิดว่ามันตรงกับคำกล่าวของเอ็ดมันด์ เบิร์ก ที่ฉันเคยพูดว่า
"สิ่งที่จะทำให้คนชั่วได้ชัยชนะ นั่นคือการที่คนดีๆ นิ่งดูดาย"
ซึ่งเป็นความจริง บางครั้งเราต้องทำอะไรบางอย่าง
ถึงแม้จะไม่ใช่สิ่งที่เราวางแผนไว้
แต่มีสิ่งที่เราต้องทำ
(บาวเวอร์แมน)
เรื่องราวของบาวเวอร์แมนในภูมิภาคนี้ เริ่มต้นขึ้นประมาณปี 1869
เมื่อทวดของผมเริ่มก่อตั้งเมืองนี้
(วาสโคเคาน์ตี)
(บิล บาวเวอร์แมน 1919-1999)
พ่อของผมไม่เคยคิดที่จะร่ำรวยหรือมีชื่อเสียง
บิล บาวเวอร์แมนในยูจีนเป็นเหมือนกับ พระราชินีอลิซาเบธในอังกฤษ
คือเขาเป็นวีรบุรุษ
เขาเคยเป็นทหาร
ไปอิตาลีและไปสู้รบในเทือกเขาแอเพนไนน์
เขาเข้าไปในเขตเยอรมนีช่วงท้ายของสงคราม
ทำให้กองทัพเยอรมันที่แปดยอมจำนน
เขาเลยได้รับเครื่องหมายเกียรติยศมากมาย
จากนั้นเขาก็เข้ามหาวิทยาลัยออริกอน
เขาสร้างทีมที่คนอยากมาดู
เพราะทีมเริ่มประสบความสำเร็จ
เขาได้เป็นแชมป์มหาวิทยาลัยระดับประเทศ และแชมป์ระดับประเทศ
ในการแข่งขัน 12 รายการ
เขาเป็นโค้ชโอลิมปิกในปี 1972
เขาอยู่ที่นั่นตอนเกิดเหตุการณ์สังหารหมู่ในมิวนิค
และนั่นทำให้จิตใจเขาบอบช้ำมาก
หกเดือนหลังจากนั้น
หลังจากเขาเป็นโค้ชโอลิมปิกเสร็จสิ้น เขาก็เกษียณ
ในขณะเดียวกัน เขาสังเกตว่า บริษัทผลิตรองเท้าอเมริกัน
ผลิตรองเท้าวิ่งคุณภาพต่ำจริงๆ
เขาจึงเริ่มทำการทดลอง
วันหนึ่งเขาใช้เครื่องทำวาฟเฟิล ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณหกนิ้ว
ทำฝ่าเท้ารองเท้าจากยางซ่อมรองเท้าและติดกาว
เข้ากับรองเท้าเก่าคู่หนึ่งที่ฝ่าเท้าสึกแล้ว
จากนั้นไนกี้ก็กำเนิดขึ้นมา
แบรนด์ไนกี้เกิดขึ้นในปี 1971
บิล บาวเวอร์แมนโค้ชวิ่งลู่วิทยาลัยไนต์
ออกแบบฝ่าเท้ารูปวาฟเฟิลที่โด่งดัง
พวกเขาเห็นเทรนด์การวิ่งออกกำลังกาย
และช่วยกันเปลี่ยนผลิตภัณฑ์ไม่สำคัญ เป็นของที่คนส่วนใหญ่ต้องมี
รองเท้าเริ่มเป็นที่นิยมอย่างยิ่ง เป็นแฟชั่น
โดยเริ่มจากการวิ่งเหยาะๆ เป็นแอโรบิก เป็นการเดิน
คนหลายล้านคนสวมรองเท้าไนกี้ในปัจจุบัน มันเป็นธุรกิจใหญ่
มูลค่าสามพันล้านดอลลาร์
เมื่อไนกี้เริ่มเข้าตลาดหลักทรัพย์ พ่อของผมก็กลายเป็นคนมั่งคั่งทันที
(วันเทาซันเฟรนด์สออฟออริกอน กลุ่มกฎหมายสิ่งแวดล้อม)
เมื่อเราเริ่มเกี่ยวข้องกับพวกราจนีช
บิล บาวเวอร์แมนที่ก่อตั้งไนกี้
(มาร์ก กรีนฟิลด์ ทนาย)
ติดต่อเรา
เขาเป็นเจ้าของฟาร์มปศุสัตว์ใกล้บิกมัดดี
เรายังได้รับการติดต่อจากเคลลี และโรสแมรี แม็กเกรียร์ที่เป็นเจ้าของฟาร์ม
ถัดจากฟาร์มปศุสัตว์บิกมัดดีด้วย
พวกเขาอยากให้เราทำคดี เพื่อปกป้องผลประโยชน์พวกเขา
ตอนมาใหม่ๆ พวกเขาพูดถึงชุมชนเกษตร
(โรสแมรี แม็กเกรียร์ คนทำฟาร์มปศุสัตว์)
ซึ่งดีเพราะเราอยากเห็นการเกษตร
แต่ตอนนี้พวกเขาจะสร้างเมืองที่มีโรงแรม ที่จะมีห้อง 500 ห้อง
ซึ่งเป็นขนาดเดียวกับโรงแรมฮิลตันพอร์ตแลนด์ พวกเขาพูดถึงการผลิต
เรื่องพวกนี้ไม่เกี่ยวกับการทำการเกษตรเลย
สิ่งที่พวกเขาต้องการจริงๆ คือเมืองกับพลเมือง 10,000 คนอยู่ที่นั่น
และพวกเขาอยากให้มัน อยู่ห่างไกลผู้คนในออริกอน
ฉะนั้นใช่ครับ ตอนนี้เราเผชิญสถานการณ์ที่ว่า
อะไรคือผลกระทบต่อที่ดินที่อยู่ติดกับฟาร์ม
ผลกระทบต่อการใช้ที่ดิน
แน่นอนเหล่านี้เป็นคำถามที่ วันเทาซันเฟรนด์สออฟออริกอน
จัดการอยู่แล้วในบริบทอื่น แต่ไม่มีกรณีไหน เหมือนกับกรณีของพวกราจนีชเลย
ผมชื่อบิล บาวเวอร์แมน พวกราจนีช
พวกเขามาถึงและรับรองว่า จะมีผืนดินทำการเกษตรดีๆ
บนหุบเขามัดครีก พวกเขาเรียกมันว่าฟาร์มบิกมัดดี
พวกเขาละเมิดเทศบัญญัติของเรา
พวกเขาละเมิดกฎหมายของเรา
ดังนั้นจึงเห็นได้ชัดเจนว่า พวกเขาไม่ใช่กลุ่มเกษตรกรรม
ผมรู้สึกไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้อย่างมาก
(บาวเวอร์แมนเป็นผู้นำท้าทายพระอาจารย์)
พ่อของผมไม่ชอบพวกราจนีช เขารู้สึกว่านี่เป็นการต่อสู้ที่คุ้มที่จะทำ
เราโชคดีมากที่พ่อของผมบริจาคเงินให้ วันเทาซันเฟรนด์สออฟออริกอน
(วันเทาซันเฟรนด์ส ต้องการความช่วยเหลือ ของพวกคุณในการต่อสู้เมืองราจนีชปุราม)
วันเทาซันเฟรนด์สออฟออริกอน เป็นหนึ่งในผู้สนับสนุนใหญ่ที่สุด
พวกเขาอยากรักษาออริกอนไว้ ออริกอนอย่างที่เคยเป็น
(แค่กังวลอย่างเดียวไม่ได้ช่วยอะไร)
บิลและวันเทาซันเฟรนด์ส มาคุยกับเราและถามเรา
ว่าจะเซ็นชื่อในการฟ้องร้องคดีแรก ที่เกี่ยวข้องกับฟาร์มปศุสัตว์หรือไม่
เราไม่รู้เรื่องทนาย ศาลหรืออะไรเลย
(คุณไม่จำเป็นต้องมีเมืองเพื่อทำการเกษตร)
เราจึงต้องเรียนรู้ในระยะเวลาอันสั้น
คุณจะสร้างตัวอย่างที่เลวร้ายที่นี่
(เคลลี แม็กเกรียร์ ผู้ทำฟาร์มปศุสัตว์)
คุณจะนำบ้านรถ ชุมชน และเมือง เข้ามาในวาสโคเคาน์ตี
ไม่ว่าจะเป็นในด้านศาสนาหรือการเงินล้วนๆ
วันเทาซันเฟรนด์ส น่าจะเป็นองค์กรเดียวที่จะฟ้องร้อง
เพื่อท้าทายราจนีชปุราม
วันเทาซันเฟรนด์สแบกรับภาระไว้ทั้งหมด
และนำการต่อสู้
วันเทาซันเฟรนด์สออฟออริกอนได้ร้องเรียน
ให้มีการรื้อถอนอาคารในราจนีชปุรามแล้ว
ผมคาดว่าวาสโคเคาน์ตีจะเริ่ม
สั่งให้พวกเขาหยุดใช้และรื้อถอนอาคารเหล่านั้น
ในศาล เราเสนอให้ที่ดินทำการเกษตร มีไว้สำหรับทำการเกษตร
ฟาร์มมีไว้ทำฟาร์ม ไม่ได้ไว้สร้างเมือง
ผมบอกว่าเราจะเข้าไปดำเนินการเพื่อบังคับ ให้พวกเขารื้อถอนอาคารเหล่านั้น
เพราะอาคารดังกล่าวถูกสร้างอย่างผิดกฎหมาย
เหล่านี้เป็นการกระทำในศาล ที่อาจมีผลทำให้เมืองถูกเพิกถอน
ผมเชื่อจริงๆ ว่าเมืองนี้จะถูกยุบ
เราจะกลับไปใช้ชีวิตอย่างเงียบสงบได้
และมีที่ดินว่างเปล่าบนแผนที่ออริกอนอย่างเคย
วันเทาซันเฟรนด์สออฟออริกอนเป็นยาพิษ
พวกเขาต้องการทำลายล้างงานที่เราทำมา
พวกเขาไม่ใช่แค่มีทิฐิ
(กฤษณะ เดวา นายกเทศมนตรีราจนีชปุราม)
แต่พวกเขาต้องการทำลายล้างอย่างสิ้นคิด
พวกเขากำลังฆ่าชุมชนที่เจริญรุ่งเรืองอยู่
โดยทั้งหมดนี้ พวกเขาเอาคำว่า "การใช้ที่ดิน" มาอ้าง
ในเวลาไม่นาน เราได้ใช้เงินหลายล้านดอลลาร์
ชีลามั่นใจอย่างยิ่งว่าโครงการบิกมัดดีได้ผล
ถึงตอนนั้น เธอหงุดหงิดและโกรธมาก
วันเทาซันเฟรนด์สบอกว่า
พวกเขาต้องการให้รื้อถอนที่นี่
ดี พวกเขามาได้เลย เราต้อนรับพวกเขา ฉันจะอยู่บนถนน
พวกเขาต้องขับรถทับฉัน ตามใจเขา
ฉันจะเอาเลือดฉันอาบรถเกลี่ยดินของพวกเขา
ฉันภูมิใจที่ได้อยู่ใต้รถเกลี่ยดินนั้น
มันจะถึงขั้นนั้นเลยเหรอครับ
ถ้าพวกเขาไม่รู้ซึ้งถึงความมุ่งมั่นของฉัน พวกเขาก็โง่แล้ว
พวกเขาไร้ปัญญา
วันเทาซันเฟรนด์สออฟออริกอน
พวกเขาแค่อ้างการใช้ที่ดิน เพื่อปฏิเสธสิทธิของเรา
และชะงักงานของเรา แต่เราก็ฉลาดกว่าด้วย
หัวหน้าของกลุ่มนี้ ชีลา ซิลเวอร์แมน
ชินกับการได้สิ่งที่เธอต้องการ
ถ้าเธอมีเมืองของเธอเอง บนฟาร์มปศุสัตว์มัดดีไม่ได้
เธอก็จะซื้อสิ่งดีสุดถัดไป เมืองแอนเทอโลปนั่นเอง
ถ้าคุณไม่เห็นช่องโหว่เล็กๆ ในกฎหมาย
คุณก็แพ้
เราเริ่มซื้อทรัพย์สินในแอนเทอโลป
เพื่อให้เมืองเราอยู่ต่อไป
และเราก็เข้าครอบครอง
(กำลังเข้าเขตแอนเทอโลป ประชากร 40 คน ขับอย่างระมัดระวัง)
แอนเทอโลปมีผู้อาศัยอยู่ประมาณ 40 คนตอนนั้น
ทรัพย์สินมากกว่าครึ่งหนึ่งในเมือง
เมื่อพูดว่าทรัพย์สิน ผมหมายถึงบ้านอะไรอย่างนั้น ที่ลงประกาศขายถูกๆ
ฉะนั้นเรื่องง่ายๆ
คือซื้อทรัพย์สิน จากนั้นก็ไปเริ่มทำธุรกิจที่นั่น
(ลัทธิพร้อมเข้าครองเมือง)
เรามีเรื่องค้างคาในศาล เราจึงมาแอนเทอโลป เพื่อกว้านซื้อบ้าน
ร้านค้า และโรงพิมพ์ที่เราต้องมี
และจนกว่าจะเปลี่ยนการจัดโซน หรือเมืองเราบนฟาร์ม
เราจะทำเช่นนี้ต่อไป
เราแค่ต้องทำสิ่งที่ต้องทำเพื่ออยู่รอด
พวกเขาเรียกว่าอะไร
การเข้าครอบครองแอนเทอโลป
และอีกข่าวในประเทศ แอนเทอโลป รัฐออริกอน
เมืองทางตะวันตกที่คนเก่าและคนใหม่ เผชิญหน้ากันในการทะเลาะวิวาท
ที่เคยคลี่คลายด้วยการยิงกัน
สมาชิกย้ายเข้ามาในเมืองนี้ โดยนำวิถีชีวิตของพวกเขามาด้วย
ซึ่งผู้อาศัยในพื้นที่มองว่าไม่เหมาะสม
และพวกราจนีชวางแผนจะอยู่ที่นี่ไปอีกนาน
พวกเขาซื้อทุกอย่างที่ประกาศขาย
สิ่งที่เกิดขึ้นในแอนเทอโลปหลักๆ คือ พวกเขาเข้ามาเหมือนรถบดถนน
และยึดเมืองไป
เดือนก่อนมันยังเป็นร้านกาแฟแอนเทอโลป
ที่พบปะพูดคุยของผู้อาศัย 40 คนในเมือง
จากนั้นชุมชนราจนีชปุรามก็ซื้อร้านกาแฟนี้ไป
และเปลี่ยนชื่อเป็นซอร์บาเดอะบุดดา ตอนนี้เขาทอดกล้วยแทนเบคอนบนตะแกรง
นั่นเป็นธุรกิจแรกที่พวกเขาซื้อ ธุรกิจแรกที่พวกเขาได้ไป
สำหรับผู้อาศัยในแอนเทอโลป ร้านกาแฟเป็นตัวอย่างที่เกิดขึ้นในเมือง
ผมไปร้านกาแฟนั่นสองสัปดาห์ที่แล้ว และผมจะไม่กลับไปอีก
- ทำไมคะ - ผมแค่ไม่ชอบพวกเขา
พวกเขาไม่ชอบเราด้วยเหตุผลสองประการ อคติทางศาสนาและการคิดว่าตัวเองมาก่อน
ฉันมาถึงก่อนคุณ คุณจึงห้ามมาอยู่ที่นี่
เราซื้อบ้านที่ประกาศขายสองสามแห่ง
และเราจ่ายเต็มราคาให้คนแอนเทอโลป
ถัดไปคือบ้านของครอบครัวฮิกส์ที่อยู่ติดกัน
ภายในเดือนมีนาคม ที่ดินแปดแปลง และร้านกาแฟ กลายเป็นของชุมชน
พวกเขาซื้อบ้านเก่าสีเขียว
และทรัพย์สินชานเมืองสามหรือห้าแปลง
อะไรประมาณนั้น และผมคิดว่าอีกเจ็ดแปลง ตรงอีกฝั่งของเมือง
ผมจำชายที่นั่งถือปืนลูกซองตรงเฉลียงหน้าบ้านได้
"ผมไม่มีวันขายที่ให้"
สองสัปดาห์ถัดไป เขาก็เอาเช็คใส่กระเป๋า
คนเหล่านี้เป็นคนแก่ที่มีรายได้คงที่
และชีลามาพร้อมกับปากกาทองและแหวนเพชร
และบอก "ฉันจะเขียนเช็คให้คุณ 50,000 ดอลลาร์สำหรับที่นี่"
และคนก็บอก "จะปฏิเสธลงได้ไง"
แล้วพวกเขาก็รับเงินและจากไป
ชีลาบอกว่าถ้าพวกเขาไม่ขายตอนนี้ เดี๋ยวพวกเขาก็ต้องขายตามราคาที่ฉันเสนอ
เจ้าของบ้านยินดีขายบ้าน ที่พวกเขาพยายามขายมาหลายปีอย่างยิ่ง
ไม่มีใครซื้อ มันเป็นเมืองร้าง
และในที่สุด พวกเขาโชคดีได้ขายบ้าน
พวกนักการเมืองพูดถึง การเข้าครอบครองเลวร้ายโดยลัทธิ
ในเมืองเล็กของคนแก่ๆ
เราซื้อทรัพย์สินที่ประกาศขาย
พวกเขาเข้าครองเมืองและเรามีโอกาสอะไร
(ฟรานซิส ดิกสัน ผู้อาศัย)
เรามีคนน้อยกว่าแล้ว
และเป็นการง่ายมาก ที่พวกเขาจะเข้าครองเมืองของเรา
พวกเขามีสิทธิ์อะไรมาพูดว่า "เมืองของเรา"
นี่เป็นเมืองของทุกคน
เรามีสิทธิ์เท่าเทียมกับพวกเขา
(ชีลา ซิลเวอร์แมน ประธานมูลนิธิราจนีช)
เรา ในฐานะชุมชนชนบท
(ฟรานซิส ดิกสัน สมาชิกสภาเมือง)
ไม่ชอบถูกครอบครองโดยลัทธิ
ซึ่งกำลังเกิดขึ้น
"เรากำลังถูกครอบครอง ชุมชนของเรา กำลังถูกทำลาย" มันเป็นเมืองร้างชัดๆ
เราแค่ทำให้ชุมชนนั้นกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
แล้วเรากลายเป็นคนไม่ดีที่มาช่วย
เมื่อพวกราจนีชพยายามเข้าครองแอนเทอโลป
มีการต่อสู้เกิดขึ้นที่ไม่ต่างอะไรจากสงคราม
พวกเขาเริ่มต่อต้านทันที พวกเขาเริ่มอ้างทันที
ว่าเรารุกรานพวกเขาไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
ถ้าพูดตามตรง หลังปีแรก
อย่างน้อยคนแถวนี้ก็ไม่ต้องการพวกเขา
คุณอยู่ในแอนเทอโลปมานาน คุณรู้สึกยังไงบ้างคะ
ผมไม่ชอบให้ใครเข้ามายึดเมือง
ผมไม่ชอบ
ผมเชื่อว่ามีพระเจ้าองค์เดียว และมีพระเจ้าองค์เดียว
เมื่อคุณเริ่มก้มหัวให้ชายคนหนึ่ง ทำไม คุณแค่ปล่อยให้ซาตานควบคุมคุณ
พวกเขาอยู่ภายใต้อิทธิพลของซาตาน
เอาเขาออกไปเสีย
คนไหนคะ
เขาด้วย
คนทำฟาร์มปศุสัตว์ในพื้นที่เริ่มกลัวจริงๆ
พวกเขาเริ่มทำสิ่งที่พวกเขาอาจไม่ทำถ้าไม่กลัว
กลัว แล้วก็เริ่มโกรธ
นอกจากความกลัว มีความโกรธในแอนเทอโลป และชุมชนใกล้เคียง
พูดถึงศาลเตี้ยที่อาจพยายามแก้แค้นพวกราจนีช
นั่นกระสุนหรือคะ
แน่อยู่แล้ว นี่กระสุน 300 แซเวจ
นี่หมายความว่าเราจะเริ่มต่อสู้กัน
นี่ เราเป็นอเมริกัน เข้าใจนะ
มั่นใจได้เลยว่าผมรักอเมริกาทั้งหัวใจผม
ผมทนให้ชายคนนี้ทำอย่างนี้กับเราไม่ได้
พวกเขากำลังรุกราน บางทีอาจไม่ใช่ด้วยกระสุน แต่ด้วยเงินและการมีเซ็กซ์แบบไร้ศีลธรรม
พวกเขาอยากให้เราเก็บกระเป๋าจากไปจริงๆ
การต่อต้านพวกราจนีชบางส่วนไม่ถูกกฎหมาย
โรงแรมพวกเขาในพอร์ตแลนด์ ถูกทำลายข้าวของสองครั้งในคืนเดียว
(พวกแดงตาย)
และเราพูด "เราจะไม่จากไปไหน
เราจะอยู่ที่นี่ไปตลอด"
ฉันเคยอยู่ในแอนเทอโลป คนที่นี่รักชาติ
และสิ่งแรกที่ฉันเห็นคือสติกเกอร์ "กำจัดภควัน"
(ไม่ต้องการ ไม่ว่าตายหรือเป็น)
บรรยากาศเต็มไปด้วยความเกลียดชัง
มีเหตุการณ์ที่พวกทำฟาร์มปศุสัตว์ ยิงป้ายริมถนนเป็นรู
หรือยิงกระสุนขึ้นฟ้าสองสามนัด
บอกพวกสันยาสีอย่างไม่อ้อมค้อมว่าจะยิงพวกเขา
เอาปืนไปกราดยิงพวกนั้นให้ราบคาบ
พวกเขาทำให้เรารู้สึกอย่างนี้
คนในออริกอนตอนกลางคอยระวังกวาง
พวกราจนีชคอยเฝ้าระวังพวกนักล่า
เฮลิคอปเตอร์ของพวกราจนิชเห็นกลุ่มนักล่า บนถนนในชนบท
และบินเข้ามาใกล้
เอาเฮลิคอปเตอร์นั่นออกไปจากที่นี่
สถานการณ์ตอนนั้นน่ากลัว
คนส่วนใหญ่ขับรถกระบะ
ที่มีปืนยาวอยู่ในกระบะท้ายรถ
ฉะนั้นพวกเขาอาจไม่ได้ขู่อย่างเดียว
ไม่ใช่ว่าพวกเขาขอให้เรายิงพวกเขา
แต่พวกเขาขอความกรุณาให้เรายิงพวกเขา
มีคำกล่าวโบราณว่าควรเลือกศัตรูให้ดี
เพราะศัตรูเหล่านั้นต่อสู้อย่างไร คุณก็จะเป็นอย่างนั้น
เกือบทันทีทันใด พวกเขาเริ่ม รังควานผู้คนในแอนเทอโลป
พวกเขาส่องไฟฉายแสงจ้า เข้ามาในบ้านเราตอนกลางคืน
ลูกสาวคนโตของผมกรีดร้อง
แสงส่องไปมาบนหน้าต่าง
พวกเขาเป็นพวกอาฆาตแค้นมาก
คนแก่ออกมาดายหญ้า
พวกราจนีชตั้งกล้องถ่ายวิดีโอในถนน และถ่ายวิดีโอพวกเขา
- พวกเขาถ่ายรูปทำไม - เป็นการรุกรานรูปแบบหนึ่ง
ฉันไม่ชอบให้คนมาถ่ายรูปเพื่อนฉัน ลงในสมุดรวมภาพของผู้ร้าย
พวกเขาถ่ายรูปทุกอย่าง
พวกเขาไปรอบเมือง ถ่ายวิดีโอทุกคน และถ่ายวิดีโอทุกอย่าง
ผู้คนกลัว
คนเหล่านี้กลัวมากและพวกเขา
ผู้คนเดินไปมาและถ่ายรูปพวกเขาตลอดทั้งวัน
เป็นการรังควานล้วนๆ
ถ้านี่เป็นความรักของเพื่อนบ้าน ผมคงไม่เหมาะกับงานนี้
หลังการรังควานหลายเดือน เราก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป
เรารับไม่ได้อีกต่อไป มันเป็นฝันร้ายที่กลายเป็นจริง
ทุกคนรู้สึกอัดอั้นและสงสัยว่า จะเป็นอย่างนั้นไปอีกนานแค่ไหน
และพวกเขาจะทนได้นานกว่าเราไหม
เราต้องพยายามไม่ให้คนเลวชนะการต่อสู้ครั้งนี้
(เมืองและพระอาจารย์)
แอนเทอโลป ออริกอนกำลังจะถูกยึดครอง โดยพระอาจารย์ชาวอินเดียและสาวก
และคนในเมืองที่ไม่ต้องการให้เป็นเช่นนั้นเลย
ได้ตัดสินใจว่าการไม่มีเมืองเลย เป็นทางเลือกที่ดีกว่า
ผู้อาศัยในเมืองแอนเทอโลปเล็กนี้ ติดอยู่ระหว่างมูลนิธิราจนีช
และวันเทาซันเฟรนด์สออฟออริกอน
พวกเขาเลือกปกป้องตัวเองด้วยวิธีเดียว คือการยุบเมือง
(แอนเทอโลป ตายดีกว่าเป็นพวกชุดแดง)
แทนที่จะปล่อยให้สาวกทางศาสนา เข้าเป็นผู้ปกครองเมือง
เราพยายามยุบเมือง
และแผนคือ ถ้าเรายุบเมือง
พวกเขาก็จะไม่ต้องการมาอยู่ที่นี่
พวกราจนีชโกรธ
สภาเมืองปัจจุบันร้องเรียนว่าต้องการยุบเมือง และให้มีการลงคะแนนเสียง
คนเหล่านี้พยายามทำลายเมืองหรือยุบเมือง
เพื่อเขาจะได้หยุดคนชุดแดงเหล่านั้น ไม่ให้เข้ามาตั้งรกรากในแอนเทอโลป
ผู้อาศัยในแอนเทอโลป กำหนดวันลงคะแนนเสียงเพื่อยุบชุมชน
ก่อนที่พวกราจนีชจะได้ไป
คำขวัญบนสติกเกอร์ท้ายรถหนึ่งคือ "ตายดีกว่าเป็นพวกชุดแดง"
ไม่มีใครรู้ว่าผลคะแนนเสียงจะเป็นอย่างไร
แต่ที่แน่ๆ คือการสู้รบปรบมือ กับองค์กรที่มีเงินหลายล้าน
ไม่ได้ง่ายเลยสำหรับผู้นำของเมืองเล็กๆ นี้
คุณคือนายกเทศมนตรีและเห็นชัดว่าคุณอยู่ใน ตำแหน่งหนึ่งในระบบการเมืองที่นี่
แต่คุณกำลังสนับสนุนให้ยุบเมือง
เรื่องนี้ยากค่ะ
ฉันพูดไม่ออกจริงๆ
นี่เป็นแค่การเลือกตั้งท้องถิ่น ในชุมชนออริกอนเล็กๆ
แต่คนทั่วประเทศกลับให้ความสนใจ
ข้อพิพาทระหว่างผู้อาศัยในเมืองนี้มานาน และสมาชิกชุมชนท้องถิ่นหนึ่ง
ทำให้มีการลงคะแนนวันนี้
คำถามบนบัตรลงคะแนนคือ เมืองนี้ควรอยู่ต่อไปหรือถูกยุบ
(วันลงคะแนนเสียงปี 1982)
(ลงคะแนนเสียงที่นี่)
นี่เป็นการโหวตล้มเลิกกฎบัตรเมือง
ความพยายามสุดท้ายที่จะทำให้แอนเทอโลป เป็นอิสระจากการควบคุม
ของคนเหล่านี้
เรื่องราวเริ่มที่นี่ในเมืองแอนเทอโลป
ทั้งสองกลุ่มต่างรู้สึกท่วมท้นเพราะมีนักข่าว มากมาย
หลั่งไหลมาทำข่าวในเมือง
มีสื่อมวลชนมากมายมาจากทั่วโลก
เอบีซี ซีบีเอส เอ็นบีซี ไพรม์ไทม์
เป็นเหตุการณ์ที่ลืมไม่ลงจริงๆ
จำนวนผู้มาลงคะแนนเสียงเช้านี้อยู่ที่ 120 เปอร์เซ็นต์
จำนวนผู้ลงคะแนนเสียงที่มา
เปลี่ยนไปเร็วเหมือนคะแนนในเกมบาสเกตบอล
ฉันโหวตเหมือนกับที่ฉันทำทุกครั้ง
ที่นี่มีคนมากกว่าและแออัดมากกว่า
เราต้องตรวจสอบมากกว่าปกติ
แต่ตราบใดที่กระบวนการลงคะแนนเสียง เป็นไปตามกฎหมาย
นั่นคือสิ่งที่สำคัญที่สุด
(ลงคะแนนเสียงที่นี่)
ไม่ยักรู้มีคนชอบผมขนาดนี้
ก่อนเปิดการลงคะแนนเสียงเช้านี้ พวกราจนีชมีคะแนนเสียงนำอยู่มาก
จนถึงเมื่อคืนคะแนนอยู่ที่ 52 ต่อ 39
สองชั่วโมงหลังจากนั้น คนในเมือง ตามหลังอยู่เพียงสามคะแนน
ภายในเที่ยงวัน ดูเหมือนผู้มาใช้สิทธิ์
มากกว่า 90 คน ส่วนใหญ่เป็นพวกราจนีช
คะแนนท้ายสุด เห็นด้วย 42 ไม่เห็นด้วย 55
หลังประกาศผลการลงคะแนน นายกเทศมนตรีกล่าวว่า
"นอกจากแพ้ผลโหวตแล้ว ชาวแอนเทอโลปยังเสียอย่างอื่นด้วย"
ฉันว่ามันน่าสลดใจ ฉันไม่รู้ทำไม
ฉันคิดว่าคนอื่นก็รู้สึกเหมือนกัน
พวกราจนีชครองเมืองแล้ว
พวกเขาจะครอบครองทั้งประเทศ ถ้าไม่มีใครทำอะไรเพื่อหยุดพวกเขา
และเชื่อฉัน พวกเขาจะทำ
ผมคิดว่ามันน่าขัน
เพราะเราถูกกล่าวหาว่าใช้
ระบบการปกครอง
ที่เราเรียกว่าประชาธิปไตยแบบมีผู้แทน เพื่อปกป้องเราจากการถูกทำลาย
โดยคนที่ต้องการทำลายเรา
และด้วยเหตุนี้เราจึงถูกด่าทอ เพราะคนชุดแดง
เข้าครอบครองชุมชนเล็กๆ นี้
(กำลังเข้าเขตแอนเทอโลป ประชากร 95 คน ขับอย่างระมัดระวัง)
ทีละเล็กทีละน้อย ค่อยเป็นค่อยไป พวกราจนีชก็เข้าครองเมืองแอนเทอโลป
(เมืองราจนีช ยินดีต้อนรับคุณ)
คนในเมืองโทรหาเจ้าหน้าที่ ที่ได้รับการเลือกตั้ง และเจ้าหน้าที่รัฐทุกคน
ที่เขารู้จัก เพื่อบอกว่า
"เมื่อไรใครจะทำอะไรบางอย่างกับพวกราจนีช
และยุติความทุกข์ทรมานในชีวิตฉัน"
ผมบอก "ถ้า คือสำหรับตอนนี้
นี่ไม่ใช่คดีที่สำนักงานอัยการสหรัฐจะทำ
ถ้าสิ่งต่างๆ เปลี่ยนไปและเรื่องราวมันใหญ่โตขึ้น
โปรดโทรหาเรา ผมจะยินดีตรวจสอบให้อีกครั้ง"
ตอนนั้นเป็นปี 1982 ภายในปี 1983 ทุกอย่างเปลี่ยนไป
และทันใดนั้น ฉันก็ตื่นขึ้น
ฉันลุกขึ้นมานั่งตัวตรงบนเตียง
ฉันนอนไม่หลับ
ฉันรู้สึกกระสับกระส่าย
ฉัน ฉันมีความรู้สึกน่ากลัวเหล่านี้
ฉันไม่รู้ว่าคืออะไร มีบางอย่างผิดปกติ
สี่ชั่วโมงหลังจากนั้น
เราได้รับสายจากพอร์ตแลนด์
โรงแรมเราถูกวางระเบิด
ในพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน เกิดระเบิดสามลูกที่โรงแรมกลางเมือง
ที่หัวหน้าลัทธิทางศาสนา ภควัน ศรี ราจนีชเป็นเจ้าของ
เวลา 1:19 น.ระเบิดลูกแรกระเบิดขึ้น
หัวหน้าตำรวจคลัมเกรงว่า อาจมีวัตถุระเบิดอื่นในอาคาร
เท่าที่เห็น ระเบิดทำให้เกิดรูบนพื้น
ระเบิดประตูหลุดจากห้องน้ำ ระเบิดประตู ออกจากห้อง และทำให้กระจกแตกเกลื่อนถนน
และในขณะที่ทีมระเบิดจากรัฐกลางและท้องถิ่น เริ่มทำการสอบสวน
ความลึกลับปกปิดตัวตนชายที่มาที่ห้อง 405
เขาเดินเข้ามา เช็กอินและบอก "ผมต้องกลับไปที่รถไปเอากระเป๋าอีกใบมา"
เขากลับไปที่รถ เอากระเป๋ามาสองใบ แล้วขึ้นไปชั้นบน
และเวลา 2:56 น. ระเบิดอีกสองลูก ก็ระเบิดในห้องชายคนนั้น
ถึงตอนนี้ยังไม่มีรายงานผู้ได้รับบาดเจ็บ
สาวกมากกว่า 60 คนถูกอพยพออกจากอาคาร
พวกเขายืนอยู่บนถนนใจกลางเมืองทั้งคืน ดูโรงแรมพวกเขาถูกไฟไหม้
นี่คือสิ่งที่เราคาด เราคาดว่าจะเกิด เพราะความมีทิฐิ
และสิ่งบันดาลโทสะที่เกิดขึ้น
เราไม่ได้คิดว่าจะเกิดขึ้นเร็วขนาดนี้ แต่เราคาดว่าจะมีการนองเลือด
ราจนีชและสาวกของเขาถูกขู่มาหลายครั้ง
ตั้งแต่มาถึงออริกอนเมื่อสองปีก่อน
พวกเขาบอกว่าการกระทำล่าสุดนี้ จะไม่ทำให้พวกเขาจากไป
ไม่มีอะไรทำไห้เรากลัวจนออกจากออริกอนไป เราจะอยู่ที่นี่ตลอดไป
เรารักที่นี่ ง่ายๆ แค่นี้
เรากำลังเตรียมตัวสำหรับทุกอย่าง ไม่ว่าจะมาทางอากาศ ทางบก
ไม่ว่าจะมาในรูปแบบไหน เราจะพร้อมรับมือ
และเราต้องการให้ทุกคนรู้ไว้
เราอยากให้ทุกคนรู้ว่าถ้าคุณใช้ความรุนแรง
เราก็พร้อมทำอะไรก็ตามที่ต้องทำเพื่อปกป้องตัวเรา
หลังการระเบิด มันชัดเจน
ถ้าฉันไม่ทำอะไรเพื่อปกป้องชุมชนฉัน
ก็จะไม่มีใครทำ
เราจึงเริ่มซื้ออาวุธมาไว้ในฟาร์มปศุสัตว์
ถ้าคุณไม่รู้สึกเช่นเดียวกันกับลูกของคุณ ชุมชนของคุณ พระอาจารย์ของคุณ
จะเป็นเรื่องน่าสมเพช
ภควันพูดไว้ตั้งแต่แรก
ว่า "ผมไม่ใช่พระเยซู ผมไม่ใช่คานธี"
เมื่อพระเยซูบอก "หันแก้มอีกข้างให้"
คุณเอาแก้มสองข้างไปได้เลย